Geneza „Buszującego w zbożu”
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
„Buszujący w zbożu” jest jedyną do roku 2010 opublikowaną powieścią amerykańskiego pisarza, Jerome Davida Salingera. Swemu twórcy przyniosła światowy rozgłos i do dziś określana jest mianem książki kultowej, a jej główny bohater stał się ikoną nastoletniego buntu wobec świata dorosłych i poczucia wyalienowania.

Salinger pracował nad nią około dziesięciu lat. Pierwsze wzmianki o dziele pochodzą z roku 1940, kiedy to pisarz zwierzył się swoim przyjaciołom, że zamierza rozpocząć pracę nad powieścią, której bohaterem będzie Holden Caulfield. Rok później przesłał do redakcji magazynu „The New Yorker” opowiadanie „Slight Rebellion off Madison”, które zostało przyjęte do druku, lecz ze względu na atak Japonii na Pearl Harbor nie zostało zamieszczone na łamach czasopisma i ukazało się dopiero w roku 1946. Wielu badaczy twórczości Salingera uważa, że opowieść ta stała się swoistą podstawą do „Buszującego w zbożu”, ponieważ z czasem autor zmodyfikował ją i włączył do powieści jako rozdział siedemnasty.

W roku 1944 w liście do Ernesta Hemingwaya Selinger wspomniał, że napisał sześć pierwszych rozdziałów „Buszującego w zbożu” i kontynuuje prace nad powieścią, mając zamiar zakończyć ją w przeciągu sześciu miesięcy. Jednak dopiero dwa lata później zdołał ukończyć utwór, który wówczas liczył dziewięćdziesiąt stron i znalazł wydawcę, który zgodził się go opublikować. Nie był jednak zadowolony z formy powieści i w ostatniej chwili wycofał książkę, aby wprowadzić do niej kilka przeróbek i zmian. Ostatecznie „Buszujący w zbożu” został opublikowaniu 16 lipca 1951 roku i bardzo szybko znalazł się na 4 miejscu listy bestsellerów „New York Times”. Ponadto powieść została wybrana do dodatkowej publikacji przez „Book of The Month Club”, a w przeciągu dwóch miesięcy od pierwszego wydania doczekała się ośmiu kolejnych.

W wywiadzie, udzielonym w roku 1953 dla szkolnej gazetki, Salinger przyznał, że „Buszujący w zbożu” jest powieścią w pewnym sensie autobiograficzną i wyjaśnił, że jako dziecko był taki sam jak Holden.

Książka została entuzjastycznie przyjęta zarówno przez czytelników, jak i krytykę literacką. Szczególnie podkreślano geniusz pisarki Salingera i nowatorskie ujęcie problematyki oraz kreacji postaci głównego bohatera. Wzbudziła szczególne zainteresowanie młodych odbiorców, choć w zamierzeniu autora przeznaczona była dla dorosłych. To z kolei spowodowało, że wkrótce pojawiły się liczne głosy krytyczne, zarzucające Salingerowi niemoralność, wynaturzenie, wulgaryzację języka i bluźnierstwa, podważające wartość rodziny, Boga i kodeksu moralnego w życiu młodych ludzi. Powieść, choć została przetłumaczona na wiele języków obcych, znalazła się na liście książek cenzurowanych i zakazanych w wielu krajach. Została swoiście napiętnowana i budziła wiele kontrowersji, stając się przez to lekturą, po którą chętnie sięgała amerykańska młodzież. Została również wykreślona z listy książek, omawianych w szkołach prywatnych i jeszcze w latach osiemdziesiątych XX wieku widniała na liście książek ocenzurowanych w bibliotekach w Stanach Zjednoczonych. Jednocześnie była jedną z najczęściej i najchętniej omawianych pozycji w amerykańskich szkołach publicznych.

10 zdań, które pomogą Ci zatrzymać chłopaka przy sobie!                               
trajkotki.pl                                                    
                                                                                                   
strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Jane Gallagher - charakterystyka
2  Recenzja „Buszującego w zbożu”
3  Artyzm „Buszującego w zbożu”



Komentarze
artykuł / utwór: Geneza „Buszującego w zbożu”




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: